نامه علامه امینی


نامۀ علامه امینی

الصّلوة و السلام علی سیّدنا ابی الحسن الرّضا

سلامُ الله علیکَ و رحمتـُهُ و برکاتـُه :

با هزاران شوق ِدیدار ، مسودّۀ عربی ِ (( صحیفه مکتبه )) عدد 2 را ارسال خدمت می دارم .به حاج آقا رضا امینی نوشته ام که از بعضی جهات نا قص است ، باید تمام کنید ، یعنی یبعض از خصوصیات است که از او فوت شده ، باید بنویسید . عجالتاً مستدعی است در اسرع ِ اوقات این مسودّه را ترجمه به فارسی نموده و فوری بفرستید ، تا چاپ شود و حقیر ، چون در این نزدیکی ها قصدِ تشرّف آستان ِ قدس نجف اشرف دارم ، لذا مستدعی هستم تاخیر د رانجام ترجمه نبوده باشد .

ناگفته نماند ، مقدمه ای که نوشته شده ، اگر مفصّل تر شود ، تا دو سه صفحۀ دیگر ، اشکال ندارد . و ترجمۀ تحت الفظی مقصود نیست . معانی باید مأخوذ و به قالب فارسی زده شود . و هکذا در جاهای لازم که احتباج به بیان دارد ، باید خیلی شیوا و رسا و معانی با ارزش حاوی شود ، و چون زیاد از حد مایلم که از قلم و قدم شما خدمات شایانی نسبت به مولی بوده باشد ، و شما شریکِ این اعمال گردید که تحقیقاً موجبِ توفیق است ، لذا این کار را بعهده جناب عالی می گذارم و الا رفقای زیادی در تهران است که با جان و دل حاضرند که این خدمات را عهده دار شوند . و این تصدیع ، رمزِ محبت حقیر است نسبت به شما . مزیدِ تأییدات و توفیقات و صحّت و عافیّت شما را از خدای تعالی خواستارم .

خدمت کافۀ دانشجویان محترم و حضرات آقایان رفقا و دوستان خاصّه جناب آقای قیافه

و آقای مظلومی ، سلام ابلاغ داشته و اظهار دعا گویی می نمایم . حضور حضرات آقایان اعلام و حجج و آیات خصوصاً آقای قزوینی و آقای تهرانی و آقای مروارید – حیّاهمُالله و بیّاهم – هم سلام تقدیم و ...ازهمۀ شان ملتمس دعایم .

والسلامُ علیکم ، ایّام عزّت مستدام ...، الاحقر : عبدالحسین امینی.